مسیح

جایی برای نوشتن دلتنگی ها و سفرنامه های گاه و بیگاه خودم و گلچین نظم و نثر دیگر ادبا و فضلا

ای بهانه گر یه ها من !

ای مونس هق هق همیشگی

بدون تو چگونه می توان چهره را  با باران اشک شستشو داد !

ای تو بهترین بهانه گریستن !

می خواهم گریه کنم اما توانم نیست !

بی حضور تو، بغض می کنم، اما اشک هایم قهر است با من

نبودنت دلیل موجهی است برای های های لحظه های تنهایی ام

اما دریغ...

این اشک ها حرمت نگه داشته اند !!!

با خودم خودمانی می شوم ،

پرخاش می کنم ، یکی در وجودم داد می زند :

اگر بودی...

شاید پوستت را می کندم !؟

نیشخند می زنم و می گویم :

حالا که نیست !

***

ای یگانه محرم اشک های من !

می بینی چقدر تنها شده ام

 زندگی بی تو محال است...

ای دلیل گریه های من !

ای پیاز...

.

.

.

.

.

.

بدون شرح

نوشته شده در ۱۳۸٦/۸/٢٩ساعت ٥:٢٧ ‎ب.ظ توسط مسیح نظرات () |

در یک جمله کوتاه نوشت :

وقتی خاطره های آدم زیاد می شه، دیوار اطاقت پر عکس می شه اما دلت برای اونی تنگ می شه که نمی تونی عکسشو به دیوار بزنی !

.

.

.

می نویسم :

عکسی که به دیوار زده نمی شه از عکسی که به دیوار زده می شه قشنگتره ؟!

حضور مجسم تو سالهاست که گوشه گوشه ذهن رو پر کرده

اما تو بی هیچ حرفی...

اشاره ای...

نگاهی...

محو می شوی در هر روزه های خود... !!!

می بینی ؟

من مانده ام و کوله بار خاطرات خط خورده !

من مانده ام و کوله بار خاطرات یخ بسته !

***

می گوید : خاطراتش را غبار می گیرد و کهنه می شود !

می گویم :

آتش اگر کهنه شود، حرارتش را از دست نمی دهد !

خاکستر شاید روی زغال اخگر بنشیند، اما مانع حرارتش نمی شود !!!

می گویم :

ما کهنه می شویم ، اما عشقمان هیچگاه !!!

.

.

.

برای : http://lovehim.persianblog.ir

.

.

.

پ.ن۱: به یاد شعری از مرحوم سهیلی افتادم . اما چون همه شعر به یاد ذهن آلزایمری من نمی آد نمی گم... !!!

پ.ن۲ : به وبلاگ مورد اشاره فوق که هنوز از ین خستگی سایه موهوم پریشانحال است !!! سر بزنید

نوشته شده در ۱۳۸٦/۸/٢۱ساعت ٦:٠٠ ‎ب.ظ توسط مسیح نظرات () |

محمود علاقه داشت اول صبح که پا می شیم یه صبحونه دبش بزنیم و بریم دانشگاه.

اما من هیچوقت موافق نبودم. می گفتم لذت صبحانه به اینه که بری توی بوفه دانشکده بشینی، عباس آقا یه چای داغ قند پهلو بهت بده، تو هم مثل این فیلم های ایروونی بری کنار پنجره بوفه بشینی و توی حیاط دانشکده رو نگاه کنی و با لذت تمام چای رو (به قول بچه ها) هورت بکشی.

یادم می آد بچه های خوابگاه پایین همیشه از ما وقت بیشتری داشتن...

ما از امیر آباد تا دانشگاه همیشه خدا  نیم ساعت توی ترافیک بودیم.

اما بچه های خوابگاه پایین از خوابگاه تا دانشگاه ۲ دقیقه هم پیاده نمی رفتن !

رضا از دور صدامی زنه ؟

بعد از ظهر زود می آیی ؟

می گم : شاید...

عذرخواهی می کنه  و می گه اگه برام ممکنه براش غذای شب رو بگیرم.

مطمئنه که اگه نگه هم براش می گیرم اما شاید با خودش می گه کار از محکم کاری عیب نمی کنه ! بچه های اطاق رضا رو که می بینن اشتهای عجیبی برای خوردن پیدا می کنن ! خیلی وقت ها رو کتف هاش دنبال کوهان می گشتیم !  می گفتیم تو اینهمه می خوری کجا ذخیره می کنی ؟!

.

.

. 

هوای سرد پاییزی واسه من عاشق اون هم توی یه شهر غریب یه دنیای دیگه است.

دانشکده رو برای صدمین بار قدم می زنم، از داخل به بیرون، از بیرون به داخل، از بالا به پایین و از پایین به بالا...

یکی داره خودشو معرفی می کنه :

سلام. می تونم اسم شما رو بپرسم ؟

سلام.البته. اسم من : مسیح

- : خوب منم اسمم حسن ِ... بچه شیرازم...

ای ول...

پسر ساده و کم رویی به نظر می رسه. نمیدونم چرا خودش را اینجوری معرفی کرده!

آخر صحبت هاش گفت دیروز شما رو سر کلاس دیدم.

هرچی فکر کردم یادم نیو مد سر کدوم کلاس دیدمش ؟!

دست هام را زیر بغل می زنم با خودم می گم برای پیدا کردن دوست جدید باید خودخواهی رو کنار گذاشت.

چشمم به چند تا از دخترای کلاس می افته.

با خودم می گم اینا به چه چیزی می نازن ؟!

اینکه دانشجوی دانشگاه تهران شدن ؟!

مسخره است...

مگه ما نیستیم...

به یاد حرف محمد می افتم و اصل چهارساله !!!

منتتظرم چهار سال دیگه بشه...

***

حالا چهار سال از اون چهار سال گذشته !

دیروز حوالی ظهر بود که دلم برای بچه ها تنگ شد. می خواستم بزنم زیر گریه ...

برای این همه سال که همینجوری رفت ...

دیگر کمتر کسی از بچه ها رو می بینم

دلم برای خود ِ خودم تنگ شد !

دلم برای همکلاسی ها...

دلم برای دوستانم

همه اساتیدم...

همه و همه...

آبان که می شه، دلم برای همه می گیره

آبان فصل رویش دوستی ها بود برای من...

دلم می خواد برم حوالی خیابان انقلاب، حوالی خیابان ۱۶آذر ، حوالی دانشگاه، حوالی دانشکده، حوالی امیر آباد، حوالی خوابگاه...

آنقدر پرسه بزنم که از پا بیافتم

آی....

دوستی های مهربان آبان...

یادتان بخیر

.

.

.

پ.ن۱ : هشت سال پیش در چنین روز هایی زیباترین خاطرات را از پیدا کردن دوستان خوب رقم زده ام.

پ.ن۲ : هفت سال پیش درچنین روز هایی تلخترین خاطرهء زندگی را ...

نوشته شده در ۱۳۸٦/۸/٢٠ساعت ۸:٢٢ ‎ق.ظ توسط مسیح نظرات () |

   

                             ای تو ولی احسان دل، ای حسن رویت دام دل

                              ای از کرم پرسان دل ، وی پرسشت آرام دل

                                                    ****

                               ما زنده از اکرام تو ، ای هر دو عالم رام تو 

                               وی از حیات نام  تو ، جانی گرفته نام دل

                                                     ****

                            برگرد تن دل حلقه شد، تن با دلم همخرقه شد

                             وین هردو در تو غرقه شد، ای تو ولی انعام دل

                                                      ****

                               ای تن گرفته پای دل، وی دل گرفته دامنت

                              دامن ز دل اندر مکش، تا تن رسد بر بام دل

                                                      ****

                            ای گوهر دریا دل، چه جای جان ؟ چه جای دل ؟ 

                               روشن ز تو شب های دل، خرم ز تو ایام دل

                                                       ****

                              ای عاشق ومعشوق من،درغیر عشق آتش بزن

                             چون نقطه ای درجیم تن، چون روشنی برجام دل

                                                        ****

                           ای قیل و قالت چون شکر، وی گوشمالت چون شکر

                              گر زین ادب خوارم کنی، خواری منست اکرام دل

                                                          *

                                                          *

                                                          *

                                                          *

                                                        مولانا

.

.

.

.

پ.ن۱: آنکه دائم هوس سوختن ما می کرد....کاش می آمد و از دور تماشا می کرد !

پ.ن۲: اگه اشتباه نکنم وبلاگ ما قاطی آدم بزرگا شد !!! یعنی یک سال از عمر پر برکتش (!) گذشت !

پ.ن۳: به جز تشکر از محبت های دوستان فعلاً چیزی یادم نمی آد !!!

نوشته شده در ۱۳۸٦/۸/۱٠ساعت ۱۱:۳۳ ‎ق.ظ توسط مسیح نظرات () |


Design By : Night Skin