مسیح

جایی برای نوشتن دلتنگی ها و سفرنامه های گاه و بیگاه خودم و گلچین نظم و نثر دیگر ادبا و فضلا

بر صليبم ،                                                                            از زبان مسيحا

              ميخكوب !                                                            و مسيحاهاي ديگر    

         خون چكد از پيكرم، محكوم باورهاي خويش !

بوده ام ديروز هم آگاه از فرداي خويش.

                            مهرورزي كم گناهي نيست ! مي دانم.

                                                                     سزاوارم، رواست.

آنچه بر من مي رسد زين ناسزا تر هم سزاست.

درگذرگاهي كه زور و دشمني فرمانرواست

                                             مهرورزي كم گناهي نيست !

كم گناهي نيست عمري عشق را

چون برترين اعجاز باور داشتن

                پرچم اين آرمان پاك را

                                          درجهان افراشتن

پاسخ آن اين زمان :

                     تن فرو آويخته !

                                با ناي بي آواي خويش !

ساقه نيلوفري روئيد در مرداب زهر !

اي همه گل هاي عطر آگين رنگين !

اين جسارت را ببخشاييد بر او

                            اين جسارت را ببخشاييد.

جرم نابخشودني اين است :

               -       :" ننشستي چرا برجاي خويش ؟ "

جاي من بالاي اين دار است، با اين تاج خار !

                                                  در گذرگاه زمان،

                                                             اين تاج، تاج افتخار !

جاي من تا ساعتي ديگر، ازين دنيا جداست.

جاي من دور از تباهي هاي دنياي شماست.

                                                اي همه رقصان !

                                                       درون قصر باورهاي خويش !

(زنده ياد فريدون مشيري)

نوشته شده در ۱۳۸٥/۱۱/۱ساعت ۳:٢٥ ‎ب.ظ توسط مسیح نظرات () |


Design By : Night Skin