مسیح

جایی برای نوشتن دلتنگی ها و سفرنامه های گاه و بیگاه خودم و گلچین نظم و نثر دیگر ادبا و فضلا

ساعت می رود و من در التهاب و التماس آنکه بیاستد تا شاید یک ثانیه از بیست و چند سالگی ام را قدر بدانم.
اما تیک تاک ها، ناجوانمردانه مرا به وحشت « یک سال بزرگتر » می خوانندم !

چقدر لذت بردند منتظران ساعت تحویل !
و چقدر گریزان بودم از حقیقت تلخ : یک بار دیگر ، یک سال بزرگتر شدم !!!
.
.
به یاد شعری که در اردی بهشت ۸۶ سرودم می افتم :
.
.
وقتی باران می بارد
         همه لذت می برند
                 و کسی یادش نمی ماند
                                          که مورچهء باغچه ما
                                                              خانه اش ویران شد !
.

.

.

و :

.
.
.
تقدیم به شما و نوروز بر شما گرامی باد.

.

.


پ.ن ۱ : باز هم ممنون و شرمنده از الطاف بلند نظرانه و سرشار از لطف و محبت شما دوستان و یاوران گرامی
پ.ن ۲ : شهرستان یزد را نبینید بعید نیست عمرتان را بیهوده تلف کرده باشید !!!
پ.ن ۳ : سال هشتاد وهفت سال نو آوریه دیگه !
نمی خواید یه کار نو و ابتکاری انجام بدین ؟

نوشته شده در ۱۳۸٧/۱/۱۸ساعت ۸:۱٠ ‎ب.ظ توسط مسیح نظرات () |


Design By : Night Skin