مسیح

جایی برای نوشتن دلتنگی ها و سفرنامه های گاه و بیگاه خودم و گلچین نظم و نثر دیگر ادبا و فضلا

                                                            به :
                                                                       شاعر نیم و شعر ندانم که چه باشد
                                                                        من مرثیه خوان دل غمدیده خویشم 
از بس که ملول از دل دلمردهء خویشم
هم خستهء بیگانه، هم آزردهء خویشم
این گریهء مستانهء  بی سببی نیست
ابر چمن تشنه و پژمردهء خویشم
گلبانگ ز شوق گل شاداب توان داشت
من نوحه سرای گل افسردهء خویشم
ای قافله ! بدرود، سفر خوش ، به سلامت
من همسفر مرکب پی کردهء خویشم
گویند که « امید و چه نومید ! » ندانند
من مرثیه گوی وطن مردهء خویشم
*
*
*
شعر از : زنده یاداخوان ثالث
***************
و اما در رفتن دوستی به یاد شعری افتادم  که می نویسم تا شاید روزی ببیند و ببینمش و بگویمش :
در دلم آرزوی آمدنت میمیرد
رفته ای اینک اما آیا
باز بر می گردی ؟
چه تمنای محال دارم
خند ه ام می گیرد...

.
.
.
حمید مصدق
پ.ن۱ : شعری که با فونت کوچکتر در بالای صفحه نوشتم را در دوران دانشجویی (و حالا نیز  هر از چندگاهی ) در پاسخ به اینکه : آیا شاعرید ؟ می خواندم !
بی خبر از آنکه شاعرش را بشناسم !!!  که چند روز پیش در گوشه صفحای از کتاب ؛سرکوه بلند؛ اخوان ثالث دیدمش و...
پ.ن۲: هرگاه که سفر های ریاست جمهوری به استانها بیشتر شود، ما نیز در آپ کردن وبلاگمان به تاخیر می افتیم !!! لذا به کلیه خوانندگان مراتب عذرخواهی مان را اعلام می کنیم !
هفته گذشته که در ماموریت استان مازندران بودیم، و توفیق حاصل شد که تقریبا به کلیه شهر ها سری بزنیم، جایتان را حسابی خالی کردیم با گل ها و سبزه های معطر...

نوشته شده در ۱۳۸٧/٢/۱٤ساعت ٤:٤٤ ‎ب.ظ توسط مسیح نظرات () |


Design By : Night Skin