مسیح

جایی برای نوشتن دلتنگی ها و سفرنامه های گاه و بیگاه خودم و گلچین نظم و نثر دیگر ادبا و فضلا

بازهم دوم آذر است و باز هم باغ طهران

و خدا خواست که باز هم به حرمت عشق مقدس، بر سر میعادگاهم حاضر شوم !

همیشه برگ های پاییزی، حضور تو را به خاطر آشفته ام فرا می خوانند

گرچه این روزها سرگرم تر از آنی که به یاد عشق کودک کوچک معصومی بیافتی که :

                                                                             روزی صادقانه دوستت داشت !

اما من نه این روزها...

بلکه هر روز به یاد آن دخترک چادرنشین کوچه پس کوچه های نامهربانی هستم.

می شود صادقانه گفت از تمام این روزهای بی توئی که هیچ روزش بی یاد تو شب نمی شود و گاه هیچ شبش بی خیال تو به بامداد نمی رسد !

باز هم دوم آذر است و باز به تماشای تاراج عشق پاکی نشسته ام که به یقین بسیاری ازین عابران و رهگذران در حسرت داشتن آن عمر می سپرند !

حالا نیستی و نبودنت را به خاطر همه زخم ها ، به جشن می نشینم !

و از دلخواسته هایم می گویم !

                       از دلخواسته هایم می نویسم !

در گوشه ای ازین باغ آرام که قیل و قال هیچ کلاغی نیازاردم، خلوتی بنا می کنم:

                                                                                             دلخواه خویش * !

به بازخوانی ایامی می نشینم که رفته اند اما سخت !

دست هایم را به زیر چانه ام می گذارم و چشمانم را می بندم

چه صحنه های غریبانه ای از قطار حوادث از مقابل دیدگانم می گذرد :

                                                                            لذت عشق ، ذلت دروغ !!!

همچون سریال طولانی که صحنه های غریبانه و درامی دارد !

گاه به یاد داستان عشق ** می افتم و خود را با تنهایی اش همزاد پنداری می کنم !

و گاه به مجادله با خویش بر می خیزم که "دلم" را اینچنین "خوار" کرده ام !

و نخواسته ام که بعد از تو شاخسارانم پناهگاه هیچ پرستوی بی آشیانه ای باشد !

و گاه عقل بر آن می خوانَدَم که دل آزاد کرده از قید و بند ها...

که رها شود، که ببیند و باز پاکباخته شود....

گریبان چاک کند و سر ببازد برای یاری و نگاری دیگر...

که حضرت مولانا نیز می گوید :

خنک آن قمار بازی که بباخت هرچه بودش

                                                    بنماند هیچش الا هوس قمار دیگر !

مجادله را با شکوه عشق تو پایان می دهم، به یاد تپش های گرم قلبی که با شنیدن صدای تو ، بال در بال ملائک به آسمانها پر می گشود !

                 وه که چه عظمتی...

                               وه که چه شکوهی...

به قول شاعر :

می خواهم و می خواستمت تا نفسم بود...

بُغض غریبی گلویم را قلقلک می دهد، می خواهم بگریم

بر خود نهیب می زنم که :   " مرد ها که نمی گریند" !

کسی دیوانه وار در من فریاد می زند :

"مَردها برای مُرده ها می گریند و تو برای عشق مُرده ات... عشق جانمرگ شده ات..."

.

.

بُغضی سخت می آزاردم...

حال بر آنم که :

"نگفتن بسیار بهتر و نکوتر از گفتن است، چه آنکه گفتن را "اشتیاق شرح وبیان" خواهد و "التهاب ناگفته ها" نیز بس سوزان" !

.

.

*بر گرفته از مصرعی از زنده یاد فریدون مشیری: خلوتی می خواستم دلخواه خویش

**فیلم داستان عشق یا love story

++++++++++++++++++++++++++

پ.ن ١ :متن فوق بازهم دلگویه های عصر دوم آذر - این روز پاییزی دل انگیز - در گوشه پارک باغ طهران است

پ.ن ٢: اگر انتخاب آغاز سالها به دست من بود :

به یقین روز دوم آذر را مبدأ تاریخ می نامیدم !

پ.ن٣ گاهی اوقات برخی از ماموریت ها کاملا به موقع لغو می شود !

نوشته شده در ۱۳۸٧/٩/٤ساعت ٥:٢٠ ‎ب.ظ توسط مسیح نظرات () |


Design By : Night Skin