به ياد مولوی

   

                             ای تو ولی احسان دل، ای حسن رویت دام دل

                              ای از کرم پرسان دل ، وی پرسشت آرام دل

                                                    ****

                               ما زنده از اکرام تو ، ای هر دو عالم رام تو 

                               وی از حیات نام  تو ، جانی گرفته نام دل

                                                     ****

                            برگرد تن دل حلقه شد، تن با دلم همخرقه شد

                             وین هردو در تو غرقه شد، ای تو ولی انعام دل

                                                      ****

                               ای تن گرفته پای دل، وی دل گرفته دامنت

                              دامن ز دل اندر مکش، تا تن رسد بر بام دل

                                                      ****

                            ای گوهر دریا دل، چه جای جان ؟ چه جای دل ؟ 

                               روشن ز تو شب های دل، خرم ز تو ایام دل

                                                       ****

                              ای عاشق ومعشوق من،درغیر عشق آتش بزن

                             چون نقطه ای درجیم تن، چون روشنی برجام دل

                                                        ****

                           ای قیل و قالت چون شکر، وی گوشمالت چون شکر

                              گر زین ادب خوارم کنی، خواری منست اکرام دل

                                                          *

                                                          *

                                                          *

                                                          *

                                                        مولانا

.

.

.

.

پ.ن۱: آنکه دائم هوس سوختن ما می کرد....کاش می آمد و از دور تماشا می کرد !

پ.ن۲: اگه اشتباه نکنم وبلاگ ما قاطی آدم بزرگا شد !!! یعنی یک سال از عمر پر برکتش (!) گذشت !

پ.ن۳: به جز تشکر از محبت های دوستان فعلاً چیزی یادم نمی آد !!!

/ 7 نظر / 15 بازدید
هلو!!!

فهمیدن و درک شعر های مولانا یه مقدار سواد بالا و فهم میخواد ... موافقی؟

ليلا

سلامت باشيد انشاالله

گل باروزن زده

هميشه درآغاز چون موج تازه نفس پر خروش در پرواز دوباره برگشتن همه تلاش براي رسيدن آسودن و بعد فرسودن ! هميشه در پايان در خود فرو رفتن

ZeYnAb

يک سالگی وبلاگت مبااارک، ايشالا ۱۲۰ سال عمر کنی و اينجا رو فعال نگهداری

nasibeh

سلام. يه مدت مرخصی بودم. حالا بر گشتم........... پيشم نميای؟ راستی من لينکت کردم

گل باروزن زده

تمام هستي ام يك قلب پاك است كه تو هنوز نديدي آنچه كه در پس است

گل باروزن زده

مرا ببخش. برای من خسته و دل شکسته دنیا در جلوه سرابی از امید رهایی هر دم خود نمایی می کند به امید روزی که به هنگام غروب با مرگ از این هياهوي مبتذل رها شوم