باران

وای باران...

باران...

***

 

شیشه پنجره را باران شست

از دل من اما

چه کسی نقش تو را خواهد شست

آسمان سربی رنگ

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ

می پرد مرغ نگاهم تا دور

وای باران...

باران...

پر مرغان نگاهم را شست

...

 

***

خواب، رویای فراموشی هاست

خواب را دریابم، که در آن دولت خاموشی هاست

من شکوفایی گلهای امیدم را در رویاها می بینم

و ندایی که به من می گوید:

«گر چه شب تاریک است

دل قوی دار سحر نزدیک است»

.

.

.

(به مناسبت باران لذت بخش شب های پیشین)

.

.

اااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

پ.ن :

ایام شهادت حضرت فاطمه (س) تسلیت باد.

بی مناسبت نیست بند های ١ تا ۴ در پست بسیار زیبایی که حمید عزیز نوشته

 

/ 6 نظر / 128 بازدید
فاطمه

شیشه پنجره راه باران شست...!

فاطمه

اونا هم زرنگ بودن! شما هم می جنبیدید الان یه کلاه خوب داشتید !!!![نیشخند]

لیلا

خدا رحمت کند سهراب سپهری را!

لیلا

چرا تشریف داریم[نیشخند][زبان] یه خبر جالب دارم بیا بخون و فکر کنم بعدش میخندی[نیشخند][قهقهه][خنده]

گل بارون زده

دو سه روزي از دنيا عقب هستيدزنجز . . . و چقدر زيبا كوفته ميشودزجزززززززز [گل]

الهام قارون

سلام قلم زیبا و رواانی دارید. شعر زیبایی را هم انتخاب کرده اید. خواندن خاطراتتان برایم جالب بود. من هم فکر نمی کردم زابل چنین شهری باشد.